Mind Body Coordination, en de relatie daarvan met zelfverdediging, worden onderzocht in dit artikel over Ki Aikido. Dit is het derde deel in een serie geschreven door Sensei Williams in 1990.
Soms wordt bij het bespreken van het onderwerp Ki de vraag gesteld of zeer kleine mensen met een krachtige Ki kunnen concurreren met topgewichtheffers. Dat kunnen ze simpelweg niet, omdat ze niet de fysieke gestalte hebben om de zware gewichten die worden aangepakt op te tillen en te dragen.
Wanneer we Mind Body Coordination beoefenen, mogen we de regels van het lichaam niet vergeten. Als we een bot in ons lichaam breken, moet het worden gezet. We kunnen het niet alleen met onze geest genezen. Veel mensen geven alleen les over de geest en anderen geven alleen les over het lichaam. Geest en lichaam zijn één en mogen nooit worden gescheiden, ook al hebben ze verschillende regels. Daarom is het belangrijk om Mind Body Coordination te onderwijzen.
Training in de kunst van Ki-ontwikkeling is met name gericht op het ontwikkelen van het vermogen om onder alle omstandigheden effectief met andere mensen om te gaan. Fysieke gestalte is niet belangrijk, omdat mensen een geest hebben die hun lichaam controleert. Bij zelfverdediging bijvoorbeeld, als je kalm kunt blijven en de geest van een aanvaller kunt beïnvloeden zoals je wilt, kun je met zeer weinig inspanning hun lichaam bewegen en de aanval afleiden of neutraliseren.
In de context van zelfverdediging moeten echter enkele belangrijke punten worden gemaakt. Ten eerste zijn mensen minder geneigd om aan te vallen als ze kalmte en een sterke Ki-stroom voelen. Ten tweede, als je een kalme geest behoudt, ben je je ook bewust van je omgeving en stel je jezelf niet onnodig bloot aan het risico van een plotselinge gewelddadige aanval. Ten derde ontwikkelt het beoefenen van de kunst van Aikido, zoals onderwezen door de Ki Federation of Great Britain, een hoge mate van coördinatie tussen lichaam en geest. Het geeft iemand het vermogen om effectief om te gaan met conflictsituaties in het dagelijks leven. Dit gebeurt door het gebruik van bepaalde fundamentele principes.
In een zelfverdedigingssituatie zou je, met de juiste training, geen vooropgezette ideeën hebben over het toepassen van een bepaalde techniek. Er zijn geen technieken als zodanig, maar oefeningen om de bovengenoemde houding te verkrijgen. Je bewegingen zouden zich aanpassen aan de omstandigheden en je zou handelen volgens deze principes.
Zonder de nodige aandacht voor deze principes is er geen echt effectieve vorm van zelfverdediging. De juiste houding bij het leren gebruiken van Ki en het coördineren van je geest en lichaam is van het grootste belang. Er is geen ruimte voor onenigheid of kwade wil, want dit leidt alleen maar tot onrust in de geest en spanning. Alleen een verlangen naar harmonie tussen ons en anderen maakt een onbelemmerde ontwikkeling van onze Ki mogelijk.
Dit betekent niet dat je nooit boos mag worden, maar boosheid moet op een kalme, beheerste manier worden uitgedrukt. Tieren en razen levert nooit iets op en zorgt alleen maar voor wrok. Felle, agressieve training, waarvan soms wordt gedacht dat die kracht oplevert, is verkeerd. Met dit soort training boek je helemaal geen vooruitgang, ook al beoefen je het vele jaren.
Ik geloof dat sommige studenten hebben geleerd om sterke Ki uit te stralen en ontspannen en kalm zijn door voortdurende oefening en hard werken – ook al hebben ze niet het geluk gehad om de uitleg over Ki te krijgen zoals die vandaag de dag bestaat. Wat deze studenten hebben gehad, is een goede leraar die de principes van Ki begreep en deze benadrukte (ontspanning, kalmte, nederigheid en eensgezindheid), en een goed voorbeeld was van wat hij of zij onderwees. Dit heeft de studenten een sterk geloof gegeven, waardoor ze vooruitgang hebben geboekt in de ontwikkeling van hun Ki.
Sensei Williams
- Ki en Aikido
- Kalmte en ontspanning
- Coördinatie tussen lichaam en geest
- Ki Aikido en gezondheid