Dit artikel over Ki Aikido en faalangst is geschreven door Alfredo van de Richmond Hill-club in Toronto, Canada.
Er is maar één ding dat een droom onmogelijk maakt: faalangst. (Paulo Coelho, De Alchemist)
Elke reis in het leven begint met een doel. Zulke doelen zijn soms een verwezenlijking van onze dromen. Dromen om onszelf te verbeteren, of om dingen te proberen die niet direct binnen ons bereik liggen, of om uit onze comfortzone te stappen. Dit is iets waar we met argwaan en soms met angst naar kijken.
Zoals het citaat aangeeft, is het meestal de "angst om te falen" die ons tegenhoudt. Maar als je het niet probeert, loop je zeker iets potentieel geweldigs mis.
Dit is naar mijn mening hoe we allemaal beginnen met Ki Aikido – met angst iets nieuws proberen, soms bang om een beweging niet te kunnen uitvoeren en gefrustreerd raken. Dat was tenminste mijn ervaring in het begin.
Maar na verloop van tijd wordt Ki Aikido een deel van ons leven. Niet alleen de lessen en wat we op de mat leren, maar ook wat we meenemen naar de buitenwereld. Mijn leraar benadrukt dit punt nogal eens. En daar is een goede reden voor. Naarmate we vorderen in onze beoefening van Ki Aikido, krijgen we meer zelfvertrouwen en beginnen we de wereld door een andere bril te bekijken. En met het zelfvertrouwen dat we in onze beoefening hebben opgedaan, voelen we ons ook overweldigd door wat er nog allemaal te leren valt.
Maar het is een reis. Een lange reis. Je hoeft je niet te haasten.
Tijdens onze reis maken we nieuwe vrienden in onze club en in onze federatie. Het mooie aan de beoefening van Ki Aikido vind ik het pure goede gevoel om onze momenten als groep te delen. De goede momenten en de minder goede dagen. Er is steun wanneer je die nodig hebt, en je geeft steun wanneer iemand anders die nodig heeft.
Alfredo Rodrigues Richmond Hill Ki Aikido Club