Aikido is een reis van zelfontdekking, evenwicht en harmonie. In dit gedicht reflecteer ik op waarom ik met Aikido ben begonnen en de transformerende impact die het op mijn leven heeft gehad. Van de gracieuze bewegingen tot de diepgaande lessen in veerkracht en vrede, aikido heeft me niet alleen geleerd hoe ik mezelf kan verdedigen, maar ook hoe ik kan groeien – fysiek, mentaal en spiritueel. Dit gedicht vat de essentie van die reis samen, van de vragen die me voor het eerst naar de mat trokken tot het voortdurende leerproces dat zelfs als leraar doorgaat. Terwijl u leest, nodig ik u uit om het vloeiende pad van aikido te betreden en zelf de wijsheid ervan te ontdekken.
Mijn vriend en gepubliceerd auteur, John Biggam, heeft samen met mij het volgende gedicht geschreven…
Waarom stap ik op deze mat,
Om deze vorm van zachte strijd te beoefenen?
In zachte cirkels vloeien mijn bewegingen,
Een kalmte leidt mijn hand.
Met aangeleerde balans groeit mijn lichaam,
En leert het stevig te staan.
De slagen en worpen, de gracieuze draaien,
Zijn niet bedoeld om te verwonden of oorlog te voeren.
Ze tonen de kracht die van binnen zit,
Om niet meer te verwonden of pijn te doen.
Mijn geest vindt zijn centrum,
Een stille, grenzeloze vrede.
Door oefening buigt geduld mijn wil,
En laat het chaos ophouden.
Het vallen leert me hoe ik moet opstaan,
het toegeven bouwt mijn kracht op.
Door rollende aarde en open luchten leer ik de weg
van het licht.
Als er gevaar dreigt, voel ik geen angst,
ik ben geaard, kalm en helder.
Met elke beweging word ik me bewust en
verdrijf ik twijfel en angst.
Het vertrouwen om kalm de stormen
tegemoet te treden die het leven op mijn pad brengt,
brengt harmonie en grenzeloze gratie
om elke vervagende dag tegemoet te treden.
Aikido toont de wereld als één,
Waar alle dingen samenkomen.
De gevechten gestreden, de angsten overwonnen,
Een vrede die geen einde kent.
En nu sta ik waar leraren stonden,
ik leer opnieuw, zoals leraren dat horen te doen.
Door Paul Murphy
Northampton Ki Aikido Club