Sensei Carl Myers van de Brighton and Shoreham Ki Aikido Club, nu 57 jaar oud, vertelt ons over zijn ervaringen met het beoefenen van aikido.
Wanneer bent u begonnen en waarom wilde u aikido gaan beoefenen?
Ik ben met aikido begonnen toen ik nog studeerde, in 1991. Een goede vriendin heeft me ermee kennis laten maken. Ze zei dat het goed bij mijn levensvisie paste en dat ze op zondagochtend trainde en dat het hielp tegen een kater. Het eerste bleek waar te zijn – over het tweede ben ik niet zo zeker, maar het wekte wel mijn interesse.
Wat vind je het leukst aan de trainingen?
Vanaf het begin voelde aikido als een ticket voor de positieve trein. Het is een leuke manier om met mensen om te gaan en nuttige vaardigheden te leren. Er zijn een aantal contra-intuïtieve aspecten die in het begin moeilijk te begrijpen zijn, zoals hoe ontspanning en het samen gebruiken van je geest en lichaam krachtiger kunnen zijn dan spanning en fysieke kracht – dat fascineert me nog steeds en maakt me aan het lachen als ik het zie gebeuren!
Hoe profiteer je ervan buiten de mat?
Ik dacht altijd dat ik een superontspannen en positief persoon was, maar na een tijdje besefte ik dat ik gewoon een heel gemakkelijk leven had gehad! Aikido heeft me geholpen om dat gedeeltelijk te behouden door regelmatig technieken te oefenen om kalm, ontspannen en positief te blijven in reactie op geleidelijk toenemende uitdagingen. Ik merk dat dat echt helpt als het leven je af en toe voor een onverwachte uitdaging stelt.
Wil je nog iets toevoegen?
Had ik al gezegd dat het leuk is om te doen en dat ik er geweldige vrienden door heb gemaakt?
Sensei Carl Myers
Brighton and Shoreham Ki Aikido Club