In het Westen schudden we elkaar de hand als gebaar van vriendschap (met de lege zwaardhand), maar vergeet niet dat we ook een traditie hebben van buigen – voor een publiek, voor koninklijke personen, enz.
In Aikido bestuderen we een kunst die zijn oorsprong vindt in Japan. Het is dus logisch dat we de etiquette hebben overgenomen die bij die traditie hoort, maar er komt veel meer bij kijken dan dat. Wanneer we in Aikido buigen, moeten we dat doen met oprechte gevoelens, met respect en nederigheid. We moeten ervoor zorgen dat we niet alleen maar de bewegingen van het buigen uitvoeren en het een vervelend ritueel laten worden.
Ten eerste buigen we voor de mat. Het kost de leraar of de leerlingen normaal gesproken veel moeite om de mat te verkrijgen, dus we moeten ervoor zorgen dat we die niet als vanzelfsprekend beschouwen. Oefenen zonder mat kan gevaarlijk zijn, vooral voor beginners.
Ten tweede buigen we voor het Ki-teken. Dit staat voor het universum, of de natuur zelf. Als we met de juiste houding buigen, herinneren we onszelf eraan dat we niet boven de natuur staan, maar een klein onderdeel zijn van iets dat oneindig veel groter is dan onszelf. Maar maak niet de fout te denken dat we het Ki-teken op enigerlei wijze aanbidden.
Ten derde buigen we voor onze medestudenten en partners, inclusief de leraar. We kunnen niet echt alleen studeren en vooruitgang boeken, dus moeten we met oprecht respect en vriendschap voor onze partners buigen.
Simpel gezegd is buigen in Aikido een oprecht gebaar van respect.