Vroeger beoefende ik Ki Aikido. Ik vond het leuk om op het hoofdkwartier te trainen en daar leden van andere clubs te ontmoeten en met hen te oefenen. Ik vond het geweldig om nieuwe technieken te leren en begeleiding te krijgen van de sensei’s die de lessen gaven, om zo mijn eigen vaardigheden in Aikido te verbeteren, evenals die van de leden met wie ik oefende – die ik als vrienden beschouwde.
Omdat ik vroeger Aikido beoefende, weet ik hoe kostbaar de tijd op de mat was en welke lessen je alleen kunt opdoen door op de mat te staan.
Toen ik stopte met Aikido, wilde ik iets terugdoen en de federatie op een andere manier steunen. Dus wanneer we voor cursussen naar het hoofdkwartier kwamen en Stephen (Woolfall) de mat opging om Aikido te beoefenen, bood ik aan om thee te zetten.
Ik was nog nooit op de zomercursus geweest, maar ik sprak met Pete af dat ik de hele week de thee en koekjes zou verzorgen, waar ik erg naar uitkeek. Op maandag zette ik de thee en zette ik koekjes, zandkoekjes en welsh cakes klaar voor ongeveer 34 leden. Pete bood wel aan om te helpen, maar ik zei dat het wel goed zou gaan, omdat ik de thee voor zo’n aantal leden al eerder had verzorgd.
Ik heb altijd tegen Pete en anderen die hulp aanbieden gezegd dat ze betalen om de cursussen te volgen en dat ze waar voor hun geld en kostbare leertijd moeten krijgen. (Het is niet dat ik het zetten van thee als mijn terrein beschouw), maar Pete had gezegd dat iedereen bereid is te helpen met het zetten van thee als dat nodig is.
Ik dacht dat het aantal leden dat er op maandag was, de hele week hetzelfde zou blijven. Daar zat ik ernaast: naarmate de week vorderde, zette ik steeds meer kopjes thee en was ik dankbaar voor alle hulp die Pete had geregeld, vooral toen het aantal deelnemers de 50 bereikte.
Naarmate de week vorderde, werd het zetten van thee steeds leuker, met alle grapjes en geklets over wat het lekkerst was – koekjes, zandkoekjes of Welsh cakes (er ontstond zelfs een discussie onder de bestuursleden of een Jaffa-cake nu een cake of een koekje was).
Ik heb genoten van de gezellige praatjes tijdens de borrels en van het dansen op de woensdagavondborrel, ook al moest mijn heup daar donderdag de prijs voor betalen.
Kortom, ik heb van elke minuut genoten: het zetten van de thee, het kletsen en grappen maken met iedereen die dezelfde passie voor aikido deelt.
Ik wil ook graag iedereen bedanken voor de vrijdag, toen de presentaties werden gegeven. Ik was stomverbaasd en overweldigd door ieders waardering voor het zetten van de thee. Ook de kaart en het cadeautje die ik kreeg waren prachtig, maar nogmaals: ik was overweldigd dat iedereen me bedankte. Ik herinner me dat ik mensen heb bedankt, maar ik weet niet meer of ik iedereen heb bedankt, dus mag ik Pete, Mai en iedereen bedanken voor de mooie kaart en het cadeautje?
Angela Woolfall
Panteg Ki Aikido Club
Noot van de redactie: Alle deelnemers aan het zomerseminar waren Angela erg dankbaar voor haar vriendelijkheid om gedurende de week honderden (duizenden?) kopjes thee te zetten. Tijdens de zomercursus wordt van iedereen verwacht dat ze een steentje bijdragen en achtergrondtaken op zich nemen. Dit jaar zorgde Angela’s vrijgevigheid ervoor dat de rest van ons meer tijd op de mat kon doorbrengen. En de welshcakes waren heerlijk!