Op zaterdag 26 september 2026 organiseerde de Edinburgh Ki Aikido Club een seminar met Sensei O'Connell. Het evenement trok veel bezoekers, met vertegenwoordigers van alle clubs in Schotland. Sensei Flynn stond de hele tijd klaar om te helpen en nam de examens af. Zoals altijd was het inspirerend om van Sensei O'Connell te leren.
Hij opende met de onbuigzame arm. Dit is een van de eerste dingen die elke aikido-leerling leert, maar het bevat de essentie van de aikido-beweging.
Wat ik hieruit heb geleerd, is dat de ‘onbuigbare arm’ je invloedssfeer in stand houdt en elke aanval op een armlengte afstand houdt die je kunt beheersen. Hetzelfde geldt in het dagelijks leven. Kwaadwillige woorden en daden van anderen kunnen ons alleen pijn doen als we toestaan dat ze onze eigen kalmte en standvastigheid doorbreken.
We hebben ook Shihonage bestudeerd. Sensei O’Connell legde het uit door het op te splitsen in zijn onderdelen: vallen, en de uke begeleiden bij het vallen. Tijdens een demonstratie liet hij een meer gevorderde partner, die met mij aan het oefenen was, zien dat het niet uitmaakte dat ik mijn eigen momentum niet volgde toen zij de laatste handbeweging uitvoerden. Dat betekende niet dat hij de worp niet kon uitvoeren. Hij moest mijn eigen energie tegen mij gebruiken, waar ik die ook maar plaatste. Het was een les in het tegemoetkomen aan een partner zoals hij is, in plaats van zoals je verwacht dat hij is.
Vier leden van Edinburgh Ki Aikido deden examen: Jess, George, Stan en Susan. Eén voor de gele band, één voor de groene en twee voor de blauwe band. Ook drie leden van de Lochaber Aikido Club deden examen. Ik keek vol trots naar hen en leerde van hen; mijn felicitaties aan hen allemaal.
Sensei Docherty, oprichter van Edinburgh Ki Aikido, had zich enkele weken eerder tijdens het squashen geblesseerd en kon niet volledig meedoen. Met de steun van zijn partner Zenash en vele anderen die die dag hielpen, zorgde hij er toch voor dat we goed verzorgd werden tijdens de theepauzes en de langere lunchpauze.
Ik kwam voor het eerst in aanraking met aikido ongeveer drie jaar voordat ik lid werd van Edinburgh Ki Aikido, op Moederdag, eind maart 2025. Ik kreeg een exemplaar van *The Spirit of Aikido* van Kisshomaru Ueshiba in handen. Nadat ik een paar andere aikidoclubs in Edinburgh had geprobeerd, voelde ik me bij de club van Sensei Docherty meteen thuis.
Dit was mijn tweede seminar met Sensei O’Connell in Schotland, en ik vertrok weer vol bewondering voor hem, net als de eerste keer. Ik beloofde hem en Sensei Flynn dat ik hun club in Paisley als gast zou bezoeken. Die belofte deed ik ook al in februari 2026, maar deze keer ga ik hem nakomen. Als moeder van in de veertig beoefen ik nu aikido als een spiritueel pad, samen met mijn negenjarige zoon. Hij maakte deel uit van de allereerste juniorenklas van de club in januari 2026 en behaalde op 23 september, in dezelfde week als het seminar, vol zelfvertrouwen zijn gele streep. Ik heb nog geen examen afgelegd, omdat ik me pas tijdens dit seminarie er klaar voor voelde. Sensei O’Connell heeft me gezegd dat ik er klaar voor ben, dus ik heb geen excuses meer.
Dr. Ndali Liita Cairney
Edinburgh Ki Aikido Club